buntować się – zbuntować się


buntować się – zbuntować się
buntować się – zbuntować się {{/stl_13}}{{stl_33}}'w sytuacji gdy ktoś jest podporządkowany, uzależniony od kogoś, czegoś: swoim zachowaniem, słowami wyrażać sprzeciw, niezadowolenie, nie zgadzać się z kimś, z czymś, nie godzić się na coś; wszczynać bunt':{{/stl_33}}{{stl_10}}Buntować się przeciwko rodzicom, decyzjom przełożonego. Zbuntowała się załoga okrętu. Buntować się przeciwko podwyżkom cen. Zbuntować się przeciwko komuś. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • zbuntować (się) — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}buntować (się) {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień